NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL OPOWIADA FIKCYJNĄ HISTORIĘ OPARTĄ NA FAKTACH
NIEKTÓRE ORGANIZACJE I POSTACI SĄ FIKCYJNE.
MINISTROWIE PO DYSKUSJI POWIEDZIELI BYŁEMU WIELKIEMU KRÓLOWI:
„NA POCZĄTKU KAŻDEJ REWOLUCJI LUDZIE SĄ NIESPOKOJNI,
NIECHAJ WIĘC WYBITNI PODDANI I CZŁONKOWIE RODZINY KRÓLEWSKIEJ
ZBIORĄ PRYWATNE ARMIE, BY UNIKNĄĆ NIESZCZĘŚĆ”.
BYŁY KRÓL ODPOWIEDZIAŁ: „MACIE CAŁKOWITĄ RACJĘ”.
DZIEŃ PIERWSZEGO SPORU KSIĄŻĄT, SIERPIEŃ 1398
ODCINEK 1
To pałac czy Chwiwoldang?
Zabijemy najpierw następcę tronu?
Czy...
Król jest w drodze do pałacu.
Gdy wzejdzie słońce, będzie po nas.
Wygramy tę walkę tylko z pomocą Hwi.
Nie jest taki ważny. Czemu się upierasz?
Poza tym mógł uciec.
Cel!
Wybacz zwłokę, Wasza Wysokość.
Przejmij kontrolę nad Zjednoczoną Armią i Radą Uchwałodawczą.
Udaj się z żołnierzami do Chwiwoldang
i zaatakujcie.
Tam jest Nam Jeon.
Jak brzmi nasze hasło?
Nasze hasło to...
sanseong.
Ruszamy.
Z drogi.
To koniec twojej ścieżki.
Nie zrobisz ani kroku więcej.
Nie zakończysz mojej ścieżki.
Zabiję twojego ojca i odbiorę tu sobie życie,
krocz dalej ścieżką wyrytą przez moją krew.
Mam już dużo innych grzechów, za które muszę zapłacić.
Mój ojciec
nie może zginąć z twojego miecza.
Uważam, że już...
skończyliśmy.
10 LAT WCZEŚNIEJ, 1388, ROK ODWROTU Z WYSPY WIHWA
Słyszałeś o buntangjigeom?
Ty znowu to samo.
„Bun” oznacza „pył”, a „tang” „zaklęty”.
Co za geniusz.
Szermierka to nie żarty.
Miecze są jak Konfucjusz, a strzały jak Mencjusz?
To twój problem. Jesteś zbyt poważny.
Wolę to niż niezdarność.
Uważaj, żeby się nie przewrócić.
Uważaj na strzały.
Jeden nyang.
A niech cię.
Nie strzelaj, gdy gadam!
Gdy strzelasz, nie powinieneś nawet oddychać.
Dwa nyangi.
Niemal nie oddychając i nie mówiąc, będę taki jak karp!
Właśnie dlatego oberwałeś.
Mam ci pokazać, jak unikać strzał?
Proszę bardzo!
Dajesz!
Poddajesz się?
Za nic.
Jesteś koszmarnie uparty.
Tak trudno ci przyznać, że przegrałeś?
Czemu miałbym kłamać?
Nie przegram z kimś, kto ciągle stosuje sztuczki.
Okaż litość prostemu człekowi, panie.
Daruj sobie wreszcie takie gadki.
Dziecko konkubiny jest tylko w połowie arystokratą.
W jednej czwartej, jeśli matka jest niewolnicą.
Właśnie takim małym ułamkiem
jestem.
Ty jesteś chociaż po części szlachetny, a ja jestem jak zwykły kamień.
Gdy tylko otworzysz usta, gadasz same głupoty.
Mówi się, że narodziny determinują połowę naszego losu.
Zazdroszczę ci, Seon-ho. Masz bogatego ojca.
Mam potrójne punkty za strzały pod rząd, jesteś mi winien pięć nyangów.
Cholera.
Stać.
Przejść.
Rety, pomyśleć, że musimy to znosić przez głupi plakat.
Plakat?
Ktoś nielegalnie wywiesił plakat.
- Ludziom nie wolno się stawiać... - Przejść.
- ...więc mogą tylko gadać do ściany. - To bez sensu.
- Gadanie i wrzaski tylko zedrą ci gardło. - Stać.
Przejść.
W sumie jest niebrzydki.
Szczęście i ból są częścią życia.
Przytrafiają się nam dobre rzeczy,
ale również te złe.
Więc bądź silny i...
Boże, miałeś to wywalić.
Daj mi to.
Mówię, żebyś mi to dał.
Kto to zrobił?
Rety, oficer Park.
Często na siebie wpadamy.
Jak zwierzęta.
Dam im nauczkę.
Radzę ci ją porozpieszczać.
Na starość ktoś będzie musiał podrapać cię po plecach.
Jasne. Gdzie ona jest?
- Idę... - Czekaj.
Najpierw zapłata.
Boże.
Jeśli to się wyda, będzie po nas.
Będę siedzieć cicho, byśmy cieszyli się długim życiem.
Suka. Gdzie oni się ukrywają?
- Wy dranie! - Rany!
- Boże! - Kochanie.
- Rety. - Wracaj tu!
Gdzie jest ten dupek?
Stój!
- Hej! - Piękny widok.
Zatrzymaj się!
Ktoś to rysował stopą czy co?
KRÓL U MUSI ZREZYGNOWAĆ Z PLANU PODBICIA LIAODONG
To pierwszy egzamin wojskowy od 20 lat.
Chcą podbić Liaodong.
Dowódcy zastępów zginą jako pierwsi,
więc rekrutują tylu, ilu się da.
Wojna, gdy nie mamy nawet co jeść?
Zwykli ludzie umierają, bo król jest łajdakiem.
Podejdziesz do egzaminu?
Jeśli go zdam, dostanę dziesięć seom ryżu.
To moja ostatnia nadzieja,
więc muszę go zdać. A ty?
Zdać to za mało. To bez sensu, jeśli nie będę najlepszy.
Te egoistyczne ambicje tak was zaślepiają,
że nie widzicie, że kraj się rozpada.
Co jest?
Niewinni ludzie zginą przez wojnę
wszczętą przez króla bez skrupułów.
Powinniście starać się ją powstrzymać, a wy co?
Dziesięć seom ryżu?
Bez sensu, jeśli nie będziesz najlepszy? Imbecyle.
Na czym to skończyliśmy?
Nazwałeś nas imbecylami.
No co wy, ja nigdy tak nie mówię.
Mówiłeś też, że przez egoistyczną ambicję świecą nam się oczy.
Nie bądź głupi.
Świecą się oczy? Może na czerwono? Jesteście królikami czy co?
Ty, w granatowej opasce.
Cholera.
Towarzysze, widzimy się na miejscu!
Co on wygaduje?
Oni rozwiesili plakaty. Brać ich!
- Cholera. - Uciekaj!
- Biegiem! - Wy dranie!
To oni rozwiesili plakaty. Brać ich!
Zadęto w róg.
Sto sztuk srebra za osobę.
Stracić ich w razie potrzeby.
- Biegniesz? - Biegnę!
Wy pijawki, zmiatajcie stąd.
- To twoja wina. - Rozdzielmy się!
Hej.
To ty rozwieszasz plakaty. „Towarzysze”?
Puszczaj mnie.
A jeśli nie puszczę?
Już po tobie.
- Puszczaj. - Nie mogę.
Najpierw ci przywalę.
Tędy!
Zniknęli.
- Znajdźcie ich. - Tak jest.
Nie uwierzą mi, jeśli powiem, że nie rozwiesiłem tych plakatów.
Ale jeśli mnie dorwą, aresztują mnie i powykręcają mi nogi.
Co robić?
Nie martw się. Jedynie skrócimy cię o głowę.
- Nawet jeśli jestem niewinny? - Ważne, żebyśmy mieli wyniki.
Czyli
jeśli ucieknę, zginie inna niewinna osoba?
Wrobimy jakichś plebejuszy,
żeby nie było potem problemów.
Problemy...
już mamy.
O tym mówię.
Nie ja.
Wy je macie.
Okropne spotkanie. Już nigdy na siebie nie wpadajmy.
Tymi plakatami nie zatrzymasz wojny.
Tyran nie zmieni się w jedną noc w mędrca.
Racja.
Jak mówiłeś, dojdzie do wojny
i zginie wielu niewinnych.
Ale czy tak powinno być?
Coś się zmieni, jeśli będziemy mówić i walczyć.
Wyrażam złość, bo dzieje się źle.
To jest złe.
Możesz dalej wieszać się na pajęczynach, a i tak nie umrzesz.
To niczego nie zmieni.
Dlatego ludzie są poniżani.
Są bici, bo rozlali wino na szatę arystokraty,
wykręca się im nogi
i wiesza za bunt. Bo mają takie podejście.
Czekaj.
Ty...
- Po co każesz mi czekać? - Nadal tu są.
Odsuń się. Strzały nic nie widzą.
Nic mi nie jest. To draśnięcie.
Wtedy byś nie jęczał.
Przecież mówiłem, że nic mi nie jest.
Nie chcę być niczyim dłużnikiem, więc siedź cicho.
Dlaczego mi pomogłeś?
Za donos na mnie dają 100 sztuk srebra.
Nie zasługujesz na śmierć za rozwieszenie plakatów.
Mówiłeś, że nic się nie zmieni.
Ludzie nie potrafią czytać.
Może by się zmieniło, gdyby umieli.
Hej!
Spadajmy stąd.
Nie ma mowy.
Każdy idzie w swoją stronę.
Jeśli uciekniemy, zginiemy. Trzeba się ukryć. Za mną.
- Ilu ich jest? - Trzech.
W którą stronę poszli?
„Ihwaru”?
Co tak sterczysz? Nigdy nie byłeś w domu kisaeng?
- Proszę, panie. - Czy to nie wspaniałe?
Znaleźć ich!
IHWARU
Nakryjcie stół w głównej sali. Przynieście geomungo.
Pies czy tygrys?
- Tygrys. - Mamy kłopoty.
Nakryjcie stół w głównej sali.
Pies? Tygrys?
Pies oznacza bandziora, a tygrys...
Straż Stolicy, otworzyć drzwi.
Straż Stolicy, otwierać!
Wyważyć bramę.
- Jestem Su-hyang. - A ja Ga-hwa.
Ja jestem Hwa-wol.
Hwa-wol.
Kimkolwiek jesteś, to twój szczęśliwy dzień.
Co tu robicie? Nie możecie się włamywać.
Są tu osoby, które powiesiły plakaty. To przestępstwo, nie wtrącaj się.
A jeśli się wtrącę?
Stracisz głowę.
Nie możecie tam wejść z mieczami.
Nie?
Zastępca dowódcy Straży Stolicy.
Szukam tych, którzy powiesili plakaty. Wybaczcie najście.
Wpadacie tu z mieczami i w butach.
Ktoś narobił kłopotów?
Ktoś niedługo narobi kłopotów
w tym miejscu.
Przynieś bambusowy kapelusz.
Łatwiej byłoby znaleźć w pałacu słomiane buty.
Przynieś go, zanim odetnę ci głowę
i założę na nią ten kapelusz.
Co za grubiańskość.
Jak śmiecie robić przy mnie zamieszanie?
A ty to kto?
Wysoko w hierarchii,
o wiele wyżej od ciebie,
znajduje się Nam Gyeong, drugi sekretarz królewski.
Minister Stajni Królewskich, Nam Jeon, jest jego bratem
i moim ojcem.
Myślisz, że żartuję?
Śmiało, wyciągnij miecz.
Bez problemu potnę na kawałki takiego prostaka jak ty.
Przepraszam, że cię nie poznałem, panie.
Skoro wiesz, kim jestem, wynoś się.
Nie ma ich tu, panie.
Chodźmy.
Dołączy do nas.
Proszę.
Zrobiłeś wrażenie.
Nauczyłem się tego od ojca.
Dyscyplinowania ludzi?
Tłamszenia ich.
Zastraszania stanowiskami i grożenia tytułami.
Jeśli to nie działa, mogę na nich donieść i wykorzystać kontakty,
żeby ich zmiażdżyć.
- Psucia zabawy też? - Z tym się urodziłem.
Pomijając tytuły, jesteśmy w tej samej sytuacji.
To musiało być trudne.
Jestem waszą dłużniczką. Odwdzięczę się.
Trzeba znać swoje limity, zanim się za dużo wypije.
Mężczyźni i kobiety nie mogą być w jednym pomieszczeniu.
Czemu?
Tak mówią klasyczne nauki?
Czy starsi?
Bo kobiety muszą nosić
kilka warstw ubrań i bielizny nawet w gorące, letnie dni,
a mężczyźni pływają bez koszul?
Nie o to mi chodziło.
A o co?
Czemu jesteś taka drażliwa? Wkurza cię wszystko, co powiem.
Nie da się wypić jednego kieliszka.
Trzy to zawsze za mało. Pięć jest zwykle akurat,
a siedem to już przesada.
Pijemy razem, powinniśmy być przyjaciółmi. Jestem Nam Seon-ho.
A ja Hwi. Seo Hwi.
No to przyjaciele czy nie?
Ja jestem Hui-jae.
Mogą tu wchodzić oficjele powyżej
wyższej trzeciej rangi i niższej drugiej rangi.
Nie mogą mieć broni i opowiadać, co tu zaszło.
A do środka wszedł zastępca dowódcy Straży Stolicy?
Z mieczem?
Co wy wtedy robiłyście?
Wybacz, pani.
A kim oni są?
Słyszałam, że syn lorda Nam Jeona utopił się kilka lat temu.
- Po co to mówisz? - Bo jest w głównym budynku.
Śpisz?
Śpię.
Wiesz,
nie chcę zostać żołnierzem tylko po to, żeby łapać bandytów.
Mam dość, że ludzie widzą we mnie tylko syna konkubiny.
Zmienię swoje życie.
Jasne.
Mówiłeś, że urodzenie decyduje o połowie losu.
Czyli możemy zmienić drugą połowę.
Losu nie da się tak łatwo odmienić.
Można, jeśli kraj jest pogrążony w chaosie.
Goryeo upadnie.
Gdy do tego dojdzie, będę w samym centrum wydarzeń.
W centrum? Niby jak?
Zostanę mieczem generała Yi Seong-gye.
Mieczem, którego może użyć tylko on,
by zniszczyć to zepsute królestwo
Goryeo.
Podobno lustro pokazuje nasz wygląd,
a alkohol nasze myśli.
Te plakaty, twój zdradziecki plan...
Co za katastrofa.
Nie wiem, co rozumiecie pod pojęciem „kraj”,
ale moim krajem jest żywność.
Jeśli ryż wyrośnie w wychodku,
nazwę go swoim krajem.
Twoim krajem jest żywność?
Co za ograniczony człowiek.
To lepsze niż gadki rozpuszczonych dzieciaków.
Uważasz, że tylko ty masz źle.
A inni robią wszystko bez sensu.
Ty pierwsza wyśmiałaś to, czym dla mnie jest kraj.
Żałuję, że z wami piłam.
Mam nadzieję, że zdasz egzamin
i napchasz się dziesięcioma seom ryżu.
Hui-jae.
Kiedyś zabawiała trubadurów jako trzeciorzędna kisaeng.
Chociaż nie powinnam jej tak nazywać. Była prostytutką.
Młodszą siostrę Ga-hwy znaleziono martwą bez wątroby.
Zjadł ją jej trędowaty pan.
Hwa-wol?
Sprzedana 70-latkowi za marne dziesięć mal ryżu,
gdy miała 12 lat.
Myślisz, że jesteś bardziej rozgoryczona niż one?
Skoro musisz rozwieszać te plakaty,
proszę bardzo.
Tylko nie umieraj w naszym domu.
Nie w Ihwaru.
Słyszałam, że zastępca dowódcy Straży Stolicy się wycofał.
Gdyby znów zaczął szczekać, powstrzymam go.
Jeśli chodzi o twoich gości, zajmij się nimi sama.
Nie umiesz nawet stłumić złości, więc wątpię, żebyś coś osiągnęła.
Robię wszystko, żeby ją w sobie tłumić.
Rozumiem, że one są rozgoryczone,
- ale to nie ujmuje nic mojej złości. - No i?
Czy zerwę z nimi kontakt czy nie, sama zdecyduję, co z nimi zrobię.
A jeśli coś pójdzie nie tak, umrę poza tym domem,
więc proszę niczego nie psuć.
To tylko mały pokój, ale należał do mojej matki,
a teraz do mnie.
Już nie jest twój.
Przenieście jej rzeczy do pokoju przy szopie.
- Pani. - I tak niedługo zginiesz.
Co za różnica, jak spędzisz ostatnie chwile?
Ty i te twoje książki.
Opętał cię mól książkowy?
Chciałabym, żeby opętał kogoś innego.
Zbliża się egzamin wojskowy.
Żołnierze nie muszą czytać klasyki?
Klasyki? Oczywiście. Czteroksiąg i Pięcioksiąg konfucjański,
Siedmioksiąg wojskowy, Elementarz i tak dalej.
Aż mi zabrakło tchu.
Po co ja się tak męczę?
Zepsujesz sobie wzrok.
Nie możesz potem mrużyć takich ślicznych oczu.
Ktoś, kto tak się o mnie martwi, nie powinien znikać na całą noc.
- Co to? - Kupiłem je z nadzieją,
że będziesz stąpać tylko po kwiecistych ścieżkach.
Moje buty nadal są dobre.
Masz, przymierz.
Zobaczmy.
Co jest?
Skurczyły ci się stopy?
Przyniosłem ci leki.
Zatkaj nos.
Do dna.
Haftowane buty i miodowe ciastka.
Seon-ho znowu dał ci wygrać.
Akurat. Sam wygrałem.
Zabierz mnie na rynek.
Duszę się, ciągle siedząc w domu.
A to nowość.
- Zgubiliście ich? - Przepraszam, panie.
CZTERY, SIEDEM
Nie złapaliście ani jednego?
Gdy tam dotarłem, już ich nie było.
Trzeba było szybciej biec.
Jutro przyprowadź tu całą trójkę.
Lub zapłać 300 sztuk srebra.
To kara za to, że ich zgubiłeś.
Staraj się bardziej,
mimo że i tak nie awansujesz.
Mówił pan, że ich zgubiliśmy.
To na pewno byli oni.
Zgubiłem ich i nie mamy pewności.
Powinniśmy stanąć po stronie
generała Choi?
Nam Jeon... Nie,
możemy nawet oskarżyć Yi Seong-gye o konspirację.
Taka okazja się nie powtórzy.
Znajdź trzech analfabetów, wrobimy ich
w rozwieszanie plakatów.
Panie!
Śliczne.
Ten kolor by ci pasował.
Musisz tak wszędzie zaglądać?
Pełno tu pięknych rzeczy.
Ale cudo.
Jak wyglądam?
Ukraść ci to?
Kup mi to,
jak zdasz egzamin państwowy.
Wiedziałem, że masz jakiś powód, żeby tu przyjść.
Na egzamin trzeba się najpierw zapisać.
Chciałam zobaczyć twój pierwszy krok w karierze generała.
A jeśli obleje?
Rety.
Yeon, przyszedł twój obiekt westchnień. Przywitaj się.
Seon-ho, co u ciebie słychać?
Yeon, ślicznie dziś wyglądasz.
Podobno tak się wiją grillowane kalmary.
Też przyszedłeś się zapisać?
Tak.
Kolejka jest już długa. Chodźmy.
- Nazywam się Nam Seon-ho. - Nam Seon-ho, zobaczmy.
Z NIEPRAWEGO ŁOŻA
Bękart.
Odejdź.
Możesz odejść.
Seo Hwi z Bihyeongol.
Bihyeongol?
Seo Hwi...
RODZICE: ŚMIERĆ WE WRZĄTKU
Chcesz być wojskowym, nie mając stóp?
Odrzucony.
Słucham?
Twojego ojca wrzucono do wrzątku i umarł.
Nie żyje, ale nie do końca, więc jest teraz tylko duchem.
Duchy nie mają stóp,
a człowiek bez stóp nie może służyć w wojsku.
Mylę się?
To mój ojciec został ukarany, nie ja.
Z psa rodzą się psy.
Czy właśnie
nazwałeś nas psami, panie?
Owszem.
Jak śmiesz nazywać mojego ojca psem?
Odwołaj to!
No proszę, chodzą parami.
Duch?
Spójrz, panie.
Jeśli to nie stopy, to co?
Zabrać ich stąd.
Hwi...
Wróciło.
Nieszczęścia też chodzą parami.
„Przestępca Seo Geom zostaje skazany na śmierć we wrzątku za kradzież racji.
To wyrok honorowy.
Wejdziesz do gorącego, pustego kotła”.
Ojcze!
Ojcze...
Możesz wejść do kotła i tułać się po świecie jako duch
lub zginąć honorowo, odbierając sobie życie.
W aktach zostaniesz oznaczony jako martwa dusza,
a twoje dzieci zostaną wyjęte spod prawa.
Jeśli odbierzesz sobie życie,
twoje dzieci nie poniosą żadnych konsekwencji.
Ojcze!
Ojcze.
Ojcze...
Ojcze!
Ojcze...
- Boże. - Rety!
Yeon, proszę, ocknij się.
Ocknij się!
Yeon...
Ojcze!
Już dobrze.
Nic ci nie jest.
Skończyliście już? Nawet córka jest nienormalna.
Jak takie duchy jak wy mają czelność udawać ludzi?
Zachowali swój status dzięki honorowemu samobójstwu ojca.
Ich ojciec zabił się, żeby do tego nie doszło!
Bękart się odezwał.
Twoja matka to pomoc kuchenna czy kisaeng przydzielona przez dwór?
Też tego chcesz?
Mam stąd wymazać twoje nazwisko?
Spróbuj.
To nic.
Damy sobie radę.
Zrób, co należy. Tak powinno być.
Hwi.
Tak?
Wyglądałam okropnie, prawda?
Nie, zawsze jesteś piękna.
Nikt podczas napadu nie wygląda tak ładnie.
Co ja teraz pocznę?
Seon-ho pewnie wszystko widział.
Nie wiesz o tym, ale widział to już jakieś 100 razy.
Podobno drewniane poduszki odpędzają epilepsję.
Ja słyszałem, że słomiane maty.
Rozłożymy ją.
Hwi...
Za często mnie wołasz.
Nie oddawaj tych butów w kwiaty.
Chcę...
zatrzymać je do czasu, aż zaczną pasować.
W ten sposób
przynajmniej pożyję jeszcze kilka lat.
Dobrze.
Poczekamy do tego czasu.
Mam cię!
Znowu.
Miałeś uczyć mnie walki mieczem, a nie bić mnie po głowie.
Lekcje już się zaczęły.
Na pewno jesteś szermierzem?
Ktoś kiedyś powiedział, że najlepszym w Goryeo.
- Ojcze. - Tak?
A masz!
A teraz kto jest najlepszym szermierzem w Goryeo?
Wojownik Seo Hwi.
Akurat. Mam cię.
Nie, mam cię...
A masz!
- Ojcze. - Yeon, moja córeczko.
Najlepszy szermierz w Goryeo, akurat.
Hyangsayukgunjatang
dla Głównego Lekarza z Departamentu Medycyny?
Jego żona jest w ciąży?
Tak.
W wieku 60 lat?
Będę miał kłopoty, jeśli to się wyda.
Poufność to fundament działania apteki, czyż nie?
Na wyjawieniu tajemnicy nie zarobię.
Lepiej puścić plotkę.
Niech no spojrzę.
Geopoongjibodan?
Kierownik choruje na porażenie?
Cicho!
W moje sidła wpadło właśnie coś wielkiego.
Chyba straciłem rozum.
Po co sprzedałem tę receptę?
Jest tu kto?
O nie, znowu ten duch.
Nie dam ci leków, jeśli nie masz pieniędzy.
Spłacę wszystkie należności.
Kiedy? Jak?
Podchodzę do egzaminu. Zdam go.
Za samo zaliczenie dostanę dziesięć seom ryżu.
Czyżby?
Gdy nadejdzie ten dzień, ja zostanę królewskim lekarzem.
A to może być?
Co tu robisz?
Błagałeś, żebym zainterweniowała.
Nauczono mnie godzić poróżnionych i negocjować.
Za zdany egzamin dostaniesz dziesięć seom ryżu.
Za ten ryż oddasz mu 20 nyangów,
a jednego zapłacisz mi za usługę. Co ty na to?
A co będzie zabezpieczeniem?
Ja.
Zgadzam się.
A ty?
Uznam to za zgodę.
Zawrzyjmy umowę.
Ktoś jest chory?
Powinnaś wiedzieć, że nie podejdę do egzaminu.
Skłamałem na temat tego ryżu.
To pilna sprawa, więc...
I tak byś nie zaliczył.
Nie jest ci pisana wielkość, więc wątpię, żebyś zdał.
To czemu mi zaufałaś...
Nie zaufałam. Planuję pobierać od ciebie odsetki.
Będę cię o nie nękać, więc się przygotuj.
Ale ty nic nie wiesz.
- O czym? - Znasz tylko moje imię.
Nie wiesz, gdzie mieszkam ani co robię,
więc jak chcesz mnie nękać?
Cóż...
Mieszkam u stóp góry w Bihyeongol i zarabiam na życie w kuźni.
Obiecuję, że wszystko oddam.
Oddasz
i to z nawiązką.
Jeszcze raz.
Stań stabilnie i wyprostuj plecy.
Odciągaj strzałę barkiem, nie ręką.
Wdychaj powietrze nosem, a wydychaj ustami.
Wstrzymaj oddech
i strzelaj.
Wstawaj!
Kolana nie służą do klęczenia,
tylko chodzenia i biegania.
W tej rodzinie nawet wyższa trzecia ranga to pośmiewisko.
Krowy się uśmieją, jeśli ledwo zdasz egzamin wojskowy.
Nie tego oczekuję po swoim synu.
Nie masz tego osiągnąć tylko dla siebie.
Dla brata...
Nie,
musisz przewyższyć jego osiągnięcia.
Możesz iść odpocząć.
Nie strzelam dla ciebie.
Ani dla brata.
Robię to tylko dla siebie.
Tylko...
dla siebie.
W Kangmujang odbędzie się polowanie.
Przygotuj się.
Kangmujang
to królewskie tereny łowieckie.
Na ten teren mogą wejść jeszcze dwie inne osoby.
Lewy i prawy kanclerz.
Lewy kanclerz Choi
jest zbyt stary, żeby chociaż unieść łuk.
No więc...
kto zostaje?
Prawy kanclerz,
generał Yi Seong-gye.
On sam reprezentuje nowy świat.
Pokaż mu, że jesteś godzien.
Potrzebujemy naganiaczy.
Znajdź dobrych biegaczy, którzy potrafią szczekać jak psy.
Robisz to dla siebie?
Nigdy nie słyszałem od ciebie takich dumnych słów.
Ale nie zapominaj.
Dostajesz tę szansę
kosztem poświęceń twojego brata.
Naganiacz?
Mam straszyć bażanty
i przywoływać jelenie fujarką?
Nie jestem służącym.
Wiesz, kto jeszcze tam będzie?
Kto?
Prawy kanclerz, generał Yi Seong-gye.
Jak wpadniesz mu w oko, weźmie cię do prywatnej armii.
Trudniej się tam dostać niż do królewskiej.
Nie rób mi nadziei, bo mnie przytłoczy.
Generał Yi przyjmuje ludzi bez względu na ich status.
Jego kapitan jest Dżurdżenem, a dowódca jest nisko urodzony.
Jak długo będziesz przed tym uciekał?
Mówiłeś, że to ostatnia szansa, byś coś osiągnął.
Obudzisz Yeon.
Tylko nie skąp na mojej wypłacie.
Prywatna armia prywatną armią,
najpierw wolę napełnić kadź ryżem.
Panie,
dobrze się miewałeś?
Znalazłeś ciekawego naganiacza.
Potrafi i biegać,
i szczekać.
Nic nie mów, póki się do ciebie nie zwróci.
Nie jedź przed nim,
ale nie zostawaj w tyle.
Trzymaj się co najmniej trzy kroki za nim,
ale nigdy nie więcej niż pięć.
Minister Królewskich Stajni Nam Jeon
wita prawego kanclerza Yi.
Po co te formalności?
To przyjacielskie spotkanie, nie przejmujmy się stanowiskami.
Jak sobie życzysz, panie.
Wsiadajmy na konie.
To mój syn.
Jestem Nam Seon-ho
i podziwiam dźwięk twego rogu, generale.
Szkoda, że dziś go ze sobą nie mam.
Wystarczy mi zaszczyt przebywania w twej obecności, panie.
Pokaż mi swój łuk.
Cięciwa rano się kurczy, a w słońcu rozciąga.
Z łuku z bardzo napiętą cięciwą trudno się strzela
i łatwo się zranić.
Użyj mojego.
Uklęknij.
Otrząśnij się i bądź sobą.
Wieje od zachodu.
Ledwo ruszy wstążką, więc celuj prosto przed siebie.
Poczekaj, aż przestanie machać skrzydłami.
Słuchasz mnie?
Nagoń go.
Zestrzelony!
Nieźle.
Dziękuję, generale.
Strzelać też umiesz?
Brak mi umiejętności.
Dajcie mu łuk.
Żelazny.
Wolałbyś rogowy?
Żelazne są lepsze, gdy wieje siny wiatr.
Wyznaczę ci cel.
Masz wyjątkowy talent.
Marnujesz się jako naganiacz.
Zgłosiłeś się do egzaminu?
- Jestem nisko urodzony... - Pochodzisz z hyang, so albo bugok?
Nie, generale.
To co za różnica?
Pokaż to rejestratorowi, dopuści cię do egzaminu.
Ale jak ktoś taki jak ja mógłby...
Zaliczenie egzaminu państwowego
może otworzyć drzwi nawet tym, którzy mieli mniej szczęścia.
Grunt staje się ścieżką,
jeśli postanowisz nim kroczyć.
Wydepcz tę ścieżkę.
Dziękuję za hojność.
Wstał już dzień, jelenie się zbudziły.
Polujemy po cichu czy z naganką?
Z naganką.
Przyprowadziłeś gwiazdę dnia.
Jak zamierzałeś się wyróżnić?
Głupiec.
Widzisz tylko to,
co chcesz widzieć.
Mówisz, że się mylę?
Dokładnie widziałeś Hwi,
ale mnie nie.
W dzień egzaminu nie przegram z nikim,
więc...
nie drwij ze mnie.
Relacja ojca z synem jest niezwykła.
Chcesz, żeby syn cię przewyższył,
ale jednocześnie jesteś o niego zazdrosny.
Czułem się tak, gdy Bang-won zdał egzamin państwowy.
Pamiętam, że byłeś tak szczęśliwy, panie, że porwałeś się do tańca.
Jako pierwszy z mojej rodziny zdał egzamin urzędniczy,
ale też doskonale włada mieczem, więc byłem zazdrosny.
Ja zazdroszczę tobie, generale.
Twój syn musi ciężej trenować.
Ale jeśli zda egzamin,
zostanie moim porucznikiem.
To za mało?
Aż nadto, generale.
Nie mogę dłużej wykręcać się od spełniania rozkazów króla.
Wyruszamy w kwietniu.
Zostaniesz dowódcą u mojego boku.
Gdy dotrzemy do granicy, w Liaodong będzie zima.
Nie przeprowadzimy inwazji,
będziemy sami kopać własny grób.
Armia nie przekroczy granicy.
Moja wojna...
zacznie i skończy się w Gaegyeong.
Wykonam rozkaz.
To dobrze.
Przepraszam za wcześniej.
Powinienem siedzieć cicho.
Mówiłeś, że masz szansę zostać głównym radcą stanu albo ministrem.
Wszystko zacznie się od tego grotu.
Zapisz się na egzamin.
Niech wygra najlepszy.
Panie.
Zapomniałem zapłacić ci za twą pracę.
Nie szkodzi.
Wystarczy mi zaproszenie.
To nie ja cię zaprosiłem.
Zapłacę ci, jeśli przyniesiesz mi grot.
Sto sztuk srebra powinno wystarczyć.
Wystarczy.
Zrezygnuj
z egzaminu wojskowego
i trzymaj się z dala od Seon-ho.
To nadal zbyt wiele?
Panie!
Nie zagalopuj się.
Znaj swoje miejsce i żyj zgodnie z nim.
Szczekając
i biegając?
Cieszę się, że rozumiesz.
Nie zapominaj.
Nie prosiłem cię.
To rozkaz.
Cały świat już o tym wie.
Zajmujesz taką pozycję, że powinnaś to wiedzieć.
Przepraszam.
Nie przyjmuję plotek.
Jesteś pewna?
Wielokrotnie to sprawdziłam.
Jestem pewna.
To godne mojego czasu.
Przekaż to Nam Jeonowi.
Jeśli zaoferuje nagrodę, odmów dwa razy, zanim się zgodzisz.
Nie należy się Hwa-wol?
Dlaczego ja?
Ja mówię, ty słuchasz.
Dlatego ty.
Tu zakończymy poranne spotkanie.
Dlaczego nie czytasz mojego, pani?
„Nie wkładaj do butelki własnych uczuć”.
Tak mówiłaś, pani.
„Żona pana Kima z Umi-dong miała romans z handlarzem soli”?
Wszystko jasne.
Hui-jae.
Ów pan Kim
pracuje w stajni przy domu z wysoką bramą w Uhyeon-dong.
No i?
Koń pana domu przestaje się rozmnażać cztery miesiące przed wyruszeniem,
podkuwają go trzy miesiące przed,
a pan dosiada go dwa miesiące przed wyruszeniem.
Dzieje się tak od 30 lat.
No i?
Koń nadal się rozmnażał, nie został podkuty
i pan go nie dosiadał.
Generał Choi nie przeprowadzi inwazji.
Generał przewodzący całej armii zostanie w Gaegyeong?
W mieście mówi się, że król desperacko chce go powstrzymać.
Były król stracił życie,
gdy generał Choi wyjechał podbić Tamnę.
Dzięki głupiemu królowi generał Choi zginie w Gaegyeong.
To się nada?
Tak.
To 93. zgłoszenie.
Gdy dojdę do 100,
musisz dotrzymać słowa, pani.
Minęło już dziesięć lat. Co zrobisz z tajną butelką?
Zabiję osobę,
której nazwisko jest w tej butelce.
Czyli do twojej śmierci zostało siedem butelek.
Przekaż to Seol.
Mówiła, że wystarczy jej pańska przychylność.
Przychylność nie ma miary.
- Weź to. - Nie mogę tego przyjąć.
Nie zawstydzaj mnie.
Dobrze.
To mała rzecz, ale nie bezwartościowa.
Odprowadzi cię strażnik.
Dam sobie radę.
Ja o tym decyduję, nie ty.
To ja poniosę odpowiedzialność.
Nie ty, panie.
Ładny dom.
Nic dziwnego, że się tak przechwala.
Należy do pana domu, nie do mnie.
Cześć, Naleśniku.
- Naleśniku? - Lubisz się przewracać.
Na imprezie się przewróciłeś, już nie pamiętasz?
Co cię tu sprowadza?
Nie chcesz się mieszać w jego interesy.
Nie ja. Seol.
I ona zaangażowała w to ciebie?
A jeśli jestem zamieszana?
Co wtedy?
Wtedy powinnaś być albo jego wrogiem,
albo przyjaciółką.
A jeśli nie chcę być żadnym?
To zginiesz jako pierwsza.
Nauczyłeś się tego od swojego pana?
Nie.
Widziałem to na własne oczy.
Chodź. Pokażę ci coś ciekawego.
Nie zagalopuj się.
Znaj swoje miejsce i żyj zgodnie z nim.
Szczekając i biegając?
Nie prosiłem cię.
To rozkaz.
Grunt staje się ścieżką,
jeśli postanowisz nim kroczyć.
Wydepcz tę ścieżkę.
Co jest takie ciekawe?
Kwiaty? Ogień?
Burda.
- Hwi? - Tak.
Nie rozumiem. Co z nim?
Nazwał ojca Hwi psem.
Zwykły Nokmyeonggwan powiedział coś,
czego nie powinien mówić nawet król.
Musiał to wytrzymać,
ale teraz już nie ma powodu.
Powinieneś go powstrzymać, nie patrzeć.
Nie mogę go powstrzymać.
Nikt nie może.
To syn najlepszego szermierza w Goryeo.
Najlepszy szermierz w Goryeo...
- Seo Geom? - Seo Geom.
Zostań tu.
- Dokąd idziesz? - Zadarł z moim przyjacielem.
To zwykły Nokmyeonggwan.
- Nie mieszaj się. - Nie jestem tu dla ciebie.
Zapisz się, bym mógł cię roznieść na egzaminie.
- Przestań. - Najpierw rozwalmy bramę.
Co się...
Proszę o ponowne rozpatrzenie.
Twój ojciec wyskoczył z kotła czy co?
Potańcz obok niego, gdy on zwija się z bólu.
Kto wie?
Może wysiłek się opłaci
i go przywrócimy.
Na co czekacie? Wywalić ich!
Boże, co za idioci.
Ty draniu!
Jak śmiesz?
Mój ojciec nie jest psem. To najlepszy szermierz w Goryeo, Seo Geom.
Każ mi znów stąd spieprzać, jeśli masz odwagę!
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA YU OH-SEONGA I LEE SANG-HOONA
- Nie daj się zastraszyć... - Nawet silniejszym od ciebie.
Co tak nagle to mówisz?
Pewnie nigdy tego nie słyszałeś.
Co cię z nim łączy?
- Co jest między wami? - Jesteśmy sobie pisani.
To wystarczająca odpowiedź?
Mówiłeś, że odmienisz swój los.
Dokonaj tego i zmień ten zepsuty świat.
Będę walczył na śmierć i życie, nawet jeśli będziesz moim przeciwnikiem.
W dostatnich czasach rządzą uczeni,
a niepokoje tłumi wojsko.
- Nadejdzie epoka miecza. - Nie jest ci za to wstyd?
Nic nie idzie po twojej myśli. Takie jest życie.
- Trzeba pogrzebać bolesne wspomnienia. - Miałaś zakończyć tę relację,
ale nie posłuchałaś i narobiłaś sobie kłopotów.
Być może tak żyłaś, pani...
Wszystko to stało się przez ciebie.
Nie można zasłonić ust, by je zamknąć.
Zamkną się jedynie po śmierci.
Napisy: Małgorzata Fularczyk